A vida de Toxo

O mellor para o 2011

2010-12-31T17:23:00.002+01:00

Ola!

Este é o meu post-felicitación, é dicir, só quero desexarvos un fantástico aninovo. Merecédelo. Sinceramente non se me ocurriu nada orixinal, para a creatividade fai falta tempo. Pero pensei en partillar o que descubrín e me gustou no 2010, esperando que a ti tamén te poida aportar algo (Absterse seguidores do meu perfil en Facebook, todo está repetido).

¿Qué demonios está pasando no mundo (e por inclusión en España e en Galicia? David Harvey, Zygmunt Bauman, Ricard Wilkinson , Naomi Klein, Alain Touraine, Jeremy Rifkin, Vicenç Navarro ou a propia Bruxa Avería opinaron ao respeto, e aquí vai a miña sesgada selección.

Pero por sorte para vos isto non será materia de exame, pois este padecemento só lle tocou sufrilo ao meu alumnado. Sen embargo, no 2010 tamén coñecín webs que nos permiten acceder a unha información distinta e ampliar a nosa visión sobre a realidade como Sociological Images, Presseurop ou Café Babel.

En canto á música sempre hai achados como Vampire Weekend, Russian Red, Legendary Tigerman, Rodrigo Leão, Stereo Total, Rupa&The April Fishes, Nneka, Hindi Zahra, Aias o Hiagen capaz de crear él só un proxecto musical.

O 2010 foi pobre cinematográficamente falando dende o meu punto de vista, por falta de tiempo pola miña banda para ver cine e pola oferta nada innovadora que chegou ás pantallas. Sempre hai xoias en formas cortometraje como Logorama, Pixels, ou Pudor. En formato largometraxe ficaría con Canino de Yorgos Lanthimos, un clásico como é El hombre de mármol de Andrzej Wajda e unha película de animación australiana chamada Mary&Max do director Adam Elliot.

En canto a fotografía son fiel a Philip-Lorca DiCorcia e as súas fotos roubadas, Dulce Pinzón e os seus inmigrantes-héroes, Bert Teunissen e o mundo rural global, Cristina García Rodero e a súa poética visión de Galicia, Jan Banning e a serie Burócratas e finalmente, ao fotógrafo africano Emeka Okerete.

O ano pasado trouxonos a confirmación dalgunhas sospeitas, reforzou algunhas crenzas, descubríunos algúns xoguetes, provocou o advenimento dalgúns medos e reafirmounos en verdades universais.

Non sei que nos deparará o futuro (só faltaba), só sei que o pasado foi fantástico grazas a amizades como a túa, e agardo que o que está por vir sexa aínda mellor. Así que creo que podemos queimar os libros de autoaxuda porque realmente o que nos salvará será a nosa empatía polos outros como nos dí Jeremy Rifkin, e eu engado o sentido de humor. O dito: deséxovos o mellor para o próximo ano.

Bicos,

Toxo.

P.D.: E se esta felicitación non vos convence sempre hai alternativas.

Cartelería galega

2007-06-16T15:13:00.000+02:00

Blogueando en día invernal atopei a compilación de imaxes cartazes galegos realizadas por Bertez, que dan unha visión moi gráfica do avance da publicidade en Galicia e da nosa propia ideosincrasia como país. É xenial atoparnos con mensaxes doutro tempo e analizar o significado das mesmas. Como mostra, velaí vos van tres carteis: as manifestacións a prol da liberdade de expresión na TVG e en apoio a Tareixa Navaza, a imaxe moderna e sobria do PSG-EG de Camilo Nogueira en claro contraste coa imaxe corporativa do nacionalismo (BNG) que continúa baixo a influencia da iconografía AN-PG da transción, e finalmente, Don Paco Vázquez candidato á alcaldía da Coruña nas eleccións do 83, cuia imaxe vale máis que mil palabras! Recoméndovos consultar a mesma, porque realmente hai verdadeiras xoias extraidas por Bertez (creador do blog Aduaneiros sem Fronteiras e da Redes Social Chuza!) do catálogo on-line da Rede de Bibliotecas Nodais de Galicia.

Toxo comendo nas uvas

2007-05-12T15:01:00.000+02:00

A extrema dereita portuguesa

2007-05-12T14:23:00.000+02:00

Unha pequena visita a Portugal, e na fronteira vas e atopaste co auxe "lepeniano" luso...cando menos da súa cartelaria. Mete medo!

Battaglia agárdanos en Acea da Lama

2006-10-08T14:14:00.000+02:00

Letizia, de ama de casa a fotógrafa de recoñecido prestixio, e a súa obra visita a nosa xeografía, desafiante e crítica, o seu exemplo vital e as súas imaxes amosan o grao de deterioro da sociedade italiana que continúa vivindo co poder oculto da mafia. Se no Concello de Culleredo collesen o teléfono, quizáis sería máis doado desprazarse a ver esta exposición...non estendo porque a descentralización non leva aparellada un mapa para localizar o "descentralizado". Paradoxas da nostra sociedade galega!

Arde Galicia, co lume forestal...

2006-08-07T21:44:00.000+02:00

Tacón, tacón, tacón, punta, tacón...Desde que gobernamos (bi-partitamente) non paramos os incendios, eso que coma dí o partido en boca de Jorquera (La Voz dixit): " los dispositivos de extinción de incendios de la Xunta son «los correctos» y los «mismos» que en campañas anteriores, aunque «con algunas modificaciones»". Os dispositivos os mesmos pero os terroristas ambientais andan a cambiar de estratexia, e igual ca min, en Meio Rural xa andan a facer tipoloxías (!!!). Pero tranquilos, temos o apoio de Zapa, El Rey, o Bi, pero esto vai seguir ardendo igual, non é mellor ir talando os montes, vendelos por bós cartiños, e facer urbanizacións para os nosos veciños europeos de Alemaña e Reino Unido, co cambio climático seremos potencia (desértica).

Atención ó cadelo

2006-06-15T23:31:00.000+02:00

Din que se parece a min, ata a miña dona di que son eu...pero non é un "cane italiano" pendurado da porta de entrada, xa ves con esa cara a quen podo asustar, só a ese can tiñoso que ven a facerme guerra todas as mañás, pero pouco máis...vamos que o "lupus comunae guitirense" éche ben máis fero e máis ben parecido!

D-errotismo

2006-04-08T15:02:00.000+02:00

Mentres nos perdemos en debates nada absurdos (como se a liberación sexual pode exibirse en Salóns de Vilagarcia financiados con presupostos de I+D+I -Consellería de Industria-, poderíamos tamén dedicar o noso tempo a reflexionar sobre a industria do sexo vendo Inside Deep Throat (Dentro de garganta profunda), parece que, ¿ata os americanos son algo críticos con esta industria do sexo?

Vai o jhato metido nun saco!!

2006-04-07T11:11:00.000+02:00

Penso nel, nese gato estarrillado ó sol, e esta imaxe vén á miña cabeza.

Cartaz SICUE-SÉNECA

2006-02-20T12:55:00.000+01:00

E nos seus ratos libres mira o que fan os sociólogos, intentan promociar a súa licenciatura facendo que estudiantes doutras partes do estado veñan á Facultade de Socioloxía da Universidade da Coruña, e porque non...sería coma un periplo á inversa, en fin, a ver se estas cousas teñen efecto!!

Atenti al cane

2006-02-07T19:33:00.000+01:00

Disque en Italia, eu, o Toxo sería da raza "Lupo". Alá me dixo o vendedor da placa, que como lle chamábamos en Galicia ó pastor alemán, segundo el deduciu era "Lupón". Pois non, se eu fose un pastor pasaba, pero bueno, entre o can Rex e eu aínda vai un mundo, vulgari pastore.

Pero mi ti que se lle foi a ocurrire, un parking para cans, entras na tenda e o pobre animal á intemperie, pois non, para cando os mesmos dereitos a pisare locais públicos, esto é só un parche para que nos deixen alí durante horas metres toman as cañas, que vergonza!!

Criterios estéticos

2006-01-08T21:28:00.000+01:00

Bueno, bueno, agora non paran de dicirlle á miña dona que sae máis guapa nas fotos a minicha ca eu, pero esto que vai ser. En fin,sobre gustos non hai cores, pero non hai punto de comparación como podedes ver...votade, porque se a prefiredes a ela, esté terá que ser o blog da minimicha!!

Reis caninos!!

2006-01-06T11:02:00.000+01:00

Como molan estas celebracións humanas, pola mañá banquete canino, unhas delicias en lata (mmmmm) e anaco roscón (buahhhhhh, ¿pan a un can?). Despois agasallos unha pelota que anda xa escondida pola horta abaixo, je, je, je, un comedeiro novo de cor laranxa, mola, e unha tiras de beicon (touciño enfebrado) de Rubadub, que ben!!

(Este espacio está sendo financiado por Comedeidors para cans "San Dimas" e comida de animais "Rubadub")

APADAN

2006-01-01T15:08:00.000+01:00

Ela chámase Lena, ¿a que é guapa? Pois é unha cadela que foi abandonada coa súa nai e os seus irmáns, hai que ser (tuffff, grrrrr...). Pois quero facer un chamamento á toda a comunidade canina (e guau-friendly):

A Asociación Protectora de Animais Domésticos Abandonados do Noroeste (APADAN) encárgase de recoller ós mesmos e buscarlle unha familia que lles de cariño. Pois nada, que podídes (podemos) facer unha pequena donación, ¿non? Se non é nada, seguro que tedes a Caixa Activa de Caixa Galicia, o Pastor Clic, ou algo de banca electrónica, son uns euriños, veña, ho!! Senón, díxome M.V. que se pode doar comida, un paseo cos cans, etc.

Nº Conta de Caixa Nova: 2080-0219-28-0040001034
Teléfono Asociación: 626-076776

Gracias, é que non todos somos Toxo, e así todos poñémoslle un pouco de pienso de humanidade, dese que nos sobra na conta bancaria, que non damos gastado, que sí, que temos de máis de todo, CD de máis, DVD´s de máis, roupa de máis...e tamén hai que ter bós sentimentos de máis.

Ese tipo tan raro de vermello e barbas

2006-01-01T14:48:00.000+01:00

Quen é ese tipo enano de vermello que se pon sempre a carón do piñeiro de Nadal e ó lado do Portal de Belén de cristal? Por qué esta xente foi ó monte a cortare unha árbore? Non sei, é moi raro, eu sei que estes días ando a comere, buaaaahhhhhhhh, trátanme buaaaaahhhh, e escoiteilles falar de agasallos, buuuuuuuuuahhhhhhhh. Cáeme ben ese tipo de vermello, sempre que el aparece, a min vaime que nin Deus, porque se vai tan cedo, que quede a vivir na casa, que mentres haxa chuletóns para min, que máis pode pedir un can, buaaaaaaaahhhhhhh, un chuletón, unhas gambiñas, un anaquiño de turrón, buaaaaaaaahhhhhh, quen quere agora volver á tristura de roere no pienso, buaaaggggggggggggggg, non, non, eu ei de roubare cos dentes ó tipo ese, así sempre chuletón!!

Que susto!!

2005-12-25T15:50:00.000+01:00

Bueno, a min como can, gústame o Nadal, toda a xente na casa aburrida, que van facer, máis que xogar comigo, que festas, que alegría. E aínda por riba, comín a corpo de can, bacallau e langostinos a esgalla, nada de pienso dese, guhhhhhhh, que marabilla.

Pero estaba eu co papo cheio, acompañando a Mamá Juana á lavadora, cando vin no chan ese gato, que fai un gato enriba dun calcetín, bufffffff, que susto, quedei pasmado, puxéronse os pelos de punta, e ata vin peligrar a digestión do bacallau, que todavía non é día dos cans inocentes, facerme esto a min, que xa son minoría na casa desde que chegaron eses dous gatos lampantíns. Creo que estou algo enfermo, comezo a velos por todas partes, cada día son máis, no salón, nos calcetíns, nos manteis, nas postais, ...guau, guau, guaaaaaaauuuuuuuu!!

Mensaxe de Nadal de Pilar Cernuda

2005-12-25T12:34:00.000+01:00

Tal día como hoxe, non quero deixar de mandavos o mensaxe de concordia, paz e solidaridade da boca de Pilar Cernuda, que cito dun blog amigo, que á súa vez recolleu do Xornal "Galicia Hoxe"

"Ninguén conta que no seu instituto tiveron que pór seguridade privada na porta porque desde hai semanas os latin kings asexan pola zona e pegáronlle xa unha malleira a un dos seus amigos; tampouco contan que as dúas nenas musulmás están a vivir un inferno familiar porque a súa relixión, que os seus pais seguen ó pé da letra, indica que a muller debe estar na casa a partir da menstruación. Nenas coas que Xabi apenas cambiou palabra a pesar de que compartiron aula varios anos, elas non falan máis que coas nenas musulmás. Así nunca se sentirán ben, acostuman comentar Xabi e os seus amigos. Ademais demostran medo ante os nenos musulmáns, que son cantidade, medo a que as denuncien se as ven falar con compañeiros. Por certo, a Xabi preocúpalle, e moito, que os musulmáns fagan rancho á parte."

Boas Festas!!

2005-12-24T18:18:00.000+01:00

Boas festas/enchentas:

Porque cada ano cae bacallau en Noiteboa, non está mal, pero...o ritual implicalo deixar de comelo en Setembro, así segues fiel á tradición. Porque a xente se pon tan nerviosa, nestas datas? Porque toca cesta de Nadal, outro ano máis? Porque respetamos ós Reis Magos?

Pero, que botará a TVG este ano o día de Noiteboa? (u-lo Juan Pardo?, tempos aqueles, nas que a xente tiña de escusa a TVG para estar contra o mundo, me cago en tal!!).Eu o ano que vén, comida china, hostia, que xa chega de bacallou e marisco!!

La niña santa

2005-12-11T19:38:00.000+01:00

E falando de mística relixiosa, como non, nunha tarde coma hoxe, dominical, nada mellor que ver La Niña Santa da arxentina Lucrecia Martel.

Se vos gustou "La Ciénaga" esta non defrauda, vai a máis, a inusitada musicalidade, os encadres traballados, os diálogos, as personaxes perfectamente construídas e táctiles...sempre que vos guste Lucrecia Martel, claro está!!

EUROS

2005-11-01T14:31:00.000+01:00

O outro día peguei a miña orella aguda canina, escoitei unha conversa telefónica moi graciosa. Ese membro do colectivo que habita na casa falaba cunha administrativa da Xunta, reclamaba unha inxente cuantía que esta Administración lle adebeda.
A administrativa comentáballe a súa situación laboral, que se eran dúas, que era moito traballo para elas, e que non se preocupase: "ti pensa en positivo, terás cartos para os agasallos de Nadal", "nós non che podemos dicir cando". Despois de colgar, a miña dona andaba a dicir, "nada, nada, voulle dicir eu a Telefónica, vós pensade en positivo, teredes cartos para incrementar os beneficios en Nadal" ou "mala sorte, amigos de Telefónica, non vos podo dicir cando, pero cobraredes, que son unha institución sólida".
Bahhh, non che digo que os humanos preocúpanse por parvadas...
MMMMMMMMmmmmmmmmmmmm, hora de comer, creo que é hora de roubarlle a comida a eses felinos despistados, je, je, je.

Margaret Bourke-White

2005-10-31T16:00:00.000+01:00

Tanta Frida Khalo, tanta Frida Khalo, na Coruña temos á fotógrafa Margaret Bourke-White, na Sala de exposiciones Caixa Galicia
Médico Rodríguez, 2. Menos mal que o arte desgraba, menos mal que as caixas están obrigadas a ter contido social, menos mal que pararon a Cidade da Cultura, menos mal que a arte comeza a ter nome de muller, menos mal para combater a choiva estival.

¿Por qué?

2005-10-26T22:46:00.000+02:00

Non o entendo, porque os gatos que viven na miña casa teiman en parecerse a min (é dicir, a un can), ¿que síndrome gatuno-edípico é ise?
Persiguen á miña dona, están correndo todo o día detrás dela, ata se vai ata a estrada a tirar a basura acompáñana...Esto é a guerra, onde se viu que os gatos queiran disputarse o monopolio da sumisión, da entrega, do seguidismo, nnnoooooooooooooonnnnnnnnnnnnnnn, eles non, sempre foron independentes, autónomos, nada serviles.
¿Que cambio de roles é iste?¿Que papel teremos que desempeñar os cans para seguir tendo unha función social?¿Por que os miminos sufren este síndrome? O mundo cambia día a día, eu non dou creto, quedo con cara de can pasmado.

Marta Ferrusola hai máis que unha

2005-10-22T11:32:00.000+02:00

Pois si, onte unha libreira catalana, andivome a explicar a súas experiencias coa inmigración, repetía que ela non era racista, pero que claro, que alá na Masia os marroquís non lle comían butifarra nin costela de porco, e que claro, aquí cordeiros non había. A tal burguesa tivo que contratar a unha marroquí,cando non chegaran as ecuatorianas, e dicía, o día que intentou matar o polo, pero tiña que ser mirando para Meca, e ninguén sabía onde quedaba a Meca, foi un trauma para ela. Non era racista, pero precedecía que remataríamos todos na mezquita, imaxinades a Sagrada Familia convertida en mezquita. A muller, amante dos libros e cunha tenda de antigüidades insistía, cas ecuatorianas mellor, máis proximidade cultura, máis butifarra e máis pantumaca!! Escoitar para crer!!

Insomnio rambleador

2005-10-21T14:09:00.000+02:00

Buahhh, que cansada é a vida para un can nunha gran cidade, todo o día a ramblear, tropezar con xente, paradas en semáforos, 8 horas de clases, agotador. Imaxino que estará por demostrarse que vivir no campo alonga a existencia, a miña polo menos si.
Logo falan da dieta mediterránea, se andan todo o día a roer bocadillos, esta xente non coñece a slow food...paro de queixarme, que parezo can con pulgas. Ten as súas cousas boas, pero eso deixoo para outro día, porque como os meus dous primeiros días aquí son de insomnio, pois é terrible de levar, aguantarei sen durmir!!

En contra do nomadismo!!

2005-10-20T13:44:00.000+02:00

Desapareceu,unha das miñas donas marchou, que carafio fará, alá volve a Barcelona...pero bueno, e eu que, quen vai xogar conmigo, a quen lle vou poñer eu a pata, agora que descubriu que me poño de mal humor cando non teñen tempo a xogar comigo, que non son tan bravo, colle e marcha, que vida a destes humanos, sempre dun lado para outro, eu non chos entendo, non!!
Logo virá soltando ese rollo do Estado do Benestar, buffffffffff, que pesadilla, co tranquiliña que me andaba pola casa...en fin, ela verá para que lle serve saber sobre iso, eu non acabo de entendelo.
Seica pasa as mañás e as tardes nese edificio da foto, e que agora ten compañeiros novos de clase, bueno, xa contará á volta...

www.varicarames.com

2005-10-17T22:45:00.000+02:00

Vari Caramés estra páxina web, parte da súa obra nun formato accesible, aberto e nun paseo por unha obra que sempre transmite. Di o autor:

"Amigos, pendurade os prexuizos no percheiro e dadevos o gustazo, disfrutade da travesía. A vida é un pasatempo, gozade do "tránsito", unha copa, algo de Jazz...¡e a flotar!

Velaí vai unha imaxe en tránsito e cotiá, que nada ten que ver coas de Vari Caramés, as boas, as que transmiten nesta páxina...unha delicia para os que cremos que a fotografía é un xogo. Internet semella ser á súa vez unha xanela intrépida, para os que nos arricamos a mirar...esta desde logo é unha ollada máxica.

Re-habitación en Barcelona

2005-10-16T12:25:00.000+02:00

Pois si, Barcelona, a modernista, cae a cachos, e coma sempre son os máis excluídos os que pagan as consecuencias (véxase a morte de cinco inmigrantes onte), non sei se con Estatut novo ou sen el, pero precísanse moitos cartos para reconducir a situación na que viven centos de barceloneses no Gótico, no Raval...desde logo, esa non é a BCN opulenta, pero non só no financiamento autonómico está o problema, tamén haberá que mirar para dentro, para redistribuir dentro do territorio catalán a riqueza, eso tamén é unha mirada autocentrada!!

Poemario de Mónica Góñez

2005-10-15T14:41:00.000+02:00

Hoxe vou plaxiar a páxina web de María Yañez (cito, eso si: www.todonada.com, unha das páxinas máis creativas e inxeñosas que se fan en GZ-Land, palabra de can), e tamén ó xornal Galicia Hoxe (http://www.galicia-hoxe.com/canles/rdl/20051013/01.pdf).

E fago todo isto, para felicitarte Mónica (Góñez), por fin poderemos mercar un libro teu (Ámote Mundo), non é sen tempo, desde que escrebemos xunt@s o Manifesto do Carballo ó Espeto na Travesa de Basquiños, non volvera a ler nada teu, non era sen tempo, pero si é con moita alegría. Descoida será agasallo de aniversario, para os próximos aniversarios de galaicos/as culturaletas!

Ahhhhh, pero ti non cambiaches nadiña, sempre desafiando á realidade con ese sorriso, bueno, para que vexas que ós cans tamén nos gusta a literatura, e que somos público fiel como diría o esterotipo.

A vida é así!!

2005-10-15T14:30:00.000+02:00

E a veces florecemos, tamén as persoas...hoxe deixeime de hostias, e fun enredar eu cos que habitan alá dentro, na casa, vamos...non é fácil ser can, a veces un abúrrese, pero hoxe non, hoxe a xogar coma un neno.

Cassia Eller

2005-10-14T16:34:00.000+02:00

A verdade é que gloggear é un exercicio cultural, ata para un can lacazán coma min. Unha recomendación (http://pawley.blogalia.com). Gracias ó pawley, coñecín á brasileira Cassia Eller, gracias. Eu quédome con "Malandragem"...

MALANDRAGEM

Composição: Cazuza / Frejat
Quem sabe eu ainda sou uma garotinha
Esperando o ônibus da escola sozinha
Cansada com minhas meias três quartos
Rezando baixo pelos cantos
Por ser uma menina má
Quem sabe o príncipe virou um chato
Que vive dando no meu saco
Quem sabe a vida é não sonhar

Eu só peço a Deus
Um pouco de malandragem
Pois sou criança
E não conheço a verdade
Eu sou poeta e não aprendi a amar
Eu sou poeta e não aprendi a amar

Bobeira é não viver a realidade
E eu ainda tenho uma tarde inteira
E eu ando nas ruas
Eu troco cheque
Mudo uma planta de lugar

Dirijo meu carro
Tomo o meu pileque
E ainda tenho tempo pra cantar

Eu só peço a Deus
Um pouco de malandragem
Pois sou criança
E não conheço a verdade
Eu sou poeta e não aprendi a amar
Eu sou poeta e não aprendi a amar

Eu ando nas ruas
Eu troco cheque
Mudo uma planta de lugar

Dirijo meu carro
Tomo o meu pileque
E ainda tenho tempo pra cantar
Pra cantar

Eu só peço a Deus
Um pouco de malandragem
Pois sou criança
E não conheço a verdade
Eu sou poeta e não aprendi a amar
Eu sou poeta e não aprendi a amar

Eu só peço a Deus
Um pouco de malandragem
Pois sou criança
E não conheço a verdade
Eu sou poeta e não aprendi a amar
Eu sou poeta e não aprendi a amar

Hoxe estou de mala hostia!!

2005-10-14T16:14:00.000+02:00

Chove, chove por dentro e por fóra, a xente na casa, e eu alí soíño fóra, menos mal que despois penso en irlles poñer as patas na baldosa e deixar a miña marca, je, je...estou de tan mal humor, que lle rosmei ó gato que vive con nós, Filispín, que se cree ese, que eu teño mala hostia, ehhhh!!!! Pois si, cabreado contra o mundo, grrrrrrrrrr, estou que mordo...e aínda por riba CHOVE. Véxase o meu mal humor!!

E dígoche, grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!

2005-10-12T23:39:00.000+02:00

Descarga policial en Pacoland!!

2005-10-12T23:10:00.000+02:00

E logo din que os cans non saben, pois nada, xa vin na tele o que pasaba hoxe na Coruña, carga policial brutal contra os manifestantes "contra"-bandeira-española e prol bandeira galega (incríble, en la España Plural, a golpazo limpo por discrepar). Que homiño, seguro que non lle gustamos os cans tampouco, claro que estes actos son para provocar á "kale borroka" curuñesa, si es que Paco a provocador e pistolero non hai quen lle gañe. Que razón tiña Ignacio Ramonet, hoxe na Voz falando do problema da inmigración en Ceuta e Melilla:

"Se precisa tener una concepción bien triste de la historia de España para empecinarse de modo tan frenético (recordemos a José María Aznar reconquistando el islote Perejil) con lo que sólo son unas meras piedras castigadas por el sol y el mar. Uno siente hasta vergüenza viendo cómo algunos tratan de dar testimonio de una historia tan inmensa aferrándose a la minúscula pequeñez de esas poco honrosas conquistas. Hace tiempo que se sabe que la grandeza de un país está en sus ideas, en sus creaciones y en sus gentes, y no en la posesión de espacios arrebatados por la fuerza."

Pois si, Ramonet, e dicho un can, que tristura de patriotismo español, todo por la patria e a bandeira, e a quen non lle guste a pau limpo ós facemos entrar en razón, cantas luces no nacionalismo español, Don Paco. Esta noite, ata un can coma min, non vai durmir tranquilo!!

Paco, que pesado!!

2005-10-12T11:24:00.000+02:00

Eu hoxe contento porque é festivo, e teño a todo mundo a xogar comigo, pero menudo festivo, estes, os humanos festexan o día da Hispanidade, e alá na Coruña, outro ano máis o Paco vai facer ondear a bandeira máis grande da Hispania, será que canto máis grande pois máis se lle enche o peito a este homiño.
Xa o vía eu moi caladiño, ti sempre nos sorprendes, Paco, pero sempre co mesmo. Eres un pesado Paco, que pasado, que se a misa pola morte do Papa, que si a España in-disoble frente a España Neskuit...que rollo de alcalde!!

Eu creo que hai que comezar unha campaña a prol da adesión de Paco ó Opus Dei, unha recollida de firmas, Paco ó Opus Dei, eu poño a pata!!

¿A miña ideoloxía?

2005-10-11T15:59:00.000+02:00

Eu ser, sonche de Lugo, é dicir, alí nacín, co que non lle fago áscuas ó polbo á feira. Pero vivo mellor sen Don Manuel, e como a miña pelaxe indica, gústame defender o meu e á miña xente, e aínda por riba ando marcando territorio cada vez que levanto a pata, vamos, que o resto dos cans do lugar din que son nacionalista. Eso si, de esquerdas, que haxa pienso para todos os cans e gatos, non me gusta ver eses cans abandonados polo camiño, todo tristura. E dos políticos humanos que dicir, hai os tedes, facendo populismo co polbo, meu deus, mira que misturar sempre gastronomía e política, que xentiña, están todos toliñ@s, eu non os entendo, non chos entendo non, eses humanos están todo tol@s .

Non vivo só...

2005-10-11T00:09:00.000+02:00

Non, non, non vivo só, está Bis e está Filispín, eu con quen mellor me levo é coa Vis (a minimicha), é máis sociable que él, deixa que a lamba, que a colla polo peliño, en fin, todo un xoguete, senón na casa habíame aburrir. Pero eso sí, eu sego a ser o rei da casa.

Bolsas FPU

2005-10-10T19:44:00.002+02:00

Pois si, namentres eu me dedico á boa vida, son libre, corro, salto, brinco, e persego ó coello que vive con nós na casa...pois un dos seres humanos que vive comigo anda a vexetar todo o dia diante dun aparello cadrado, eu miro para ela, pero en fin, escoitolle dicir que anda a pedir unha bolsa, máis cartos, bueno, a ver se me caen latas de gourmet despois...que rico!!

Toxo, son eu, un can

2005-10-10T15:27:00.000+02:00

Velaí, comeza a camiñar o meu blog, co título da vida dun Toxo, é dicir, a miña vida, a vida dun can. O Toxo, son eu, o da foto, je, je, je, moito máis guapo en directo, claro está.

Co paso dos días xa vos irei contando coma é a miña vida, a que dedico o meu tempo libre, cales son as miñas aficcións, e con que xente vivo. Coma vedes, ser can non está nada mal, eso si, como vos acerquedes polo Regueiro, ollo coa miña dentaina, que a min a xente descoñecida só por internet. Non son tan fiero como pinto, pero eso que levo entre os dentes é un tronco de madeira, só para impresionar un pouco ó persoal, na miña primeira presentación, guuuuuaaaaaaaaaaaaaaaaauuuuuuuuuuuuu!!!!!!!!!!